Sympathie of afkeer?

Vakbonden en werkgevers hebben duidelijk een andere kijk op dezelfde realiteit: het respectievelijke beeld van de wereld is anders en vaak conflictueel. Het is evident dat het referentiekader verschillend is, dat er andere prioriteiten en waardeschalen worden gehanteerd. Het is een cliché, maar het meest voorkomende resultaat is onbegrip over het standpunt of uitgangspunt van de "andere" partij. Nochtans moet het niet altijd zo zijn. Met de nodige "empathie" is het best mogelijk om het standpunt van de de-facto tegenhanger te begrijpen en zelfs te steunen.

Ik denk hier in het bijzonder aan de manier waarop de werknemersvertegenwoordiging bij Opel Antwerpen op zoek gaat naar oplossingen om de fabriek toch open te houden. Chapeau. Ondanks het economisch gegeven van overcapaciteit in de automobielsector, is het zeker gerechtvaardigd om te ijveren om een "rendabele" fabriek open te houden en om oplossingen aan te reiken die haalbaar (minstens tijdelijk) en aanvaardbaar zouden moeten kunnen zijn. Een open dialoog, creativiteit, medewerking met het management ... getuigen van leiderschap die te weinig wordt gezien in acties van de vakbonden. Toch zou mijns inziens de vakbond hier nog verder kunnen gaan (vb een loonsinlevering van 10% in ruil voor garanties; meer flexibiliteit; ...).

Zelfde gevoel tov de acties bij InBev: de ingesteldheid waarmee de vakbonden de belangen verdedigen van hun leden kan rekenen op sympathie. De manier waarop InBev als organizatie hier terug (herinner Hoegaarden) communiceert en ageert is niet echt "best in class". Respect voor werknemers is iets wat je mag verwachten van professionele organisaties.

Er zijn echter andere recente vakbondsacties die eerder onbegrip opleveren:

• het lamleggen van het treinverkeer na het accident in Buizingen in de wetenschap dat er allicht een menselijke fout werd gemaakt met het argument dat de opleiding allemaal wat te snel moet verlopen, heeft weinig te maken met empathie van de vakbonden bij NMBS.
• de recente acties van douane mensen omdat er "wijzigingen" zouden kunnen gaan gebeuren; zonder dat er iets concreet is gaat men acties voeren en creert men weinig ruimte voor open dialoog over mogelijke veranderingen
• de manier waarop de bonden bij Carrefour reageren is ook heel wat minder matuur dan bij pakweg Opel. Een constructieve houding en samenwerking om een potentiele overname van Carrefour winkels (met transfer van personeelsleden) mogelijk te maken is toch meer in het belang van de werknemers dan waar er met de acties wordt naar toe gewerkt.

Sympathie vanuit werkgevers naar vakbonden en hun standpunten is perfect mogelijk. Ik kijk hoopvol naar een groeiende constructieve attitude vanuit de werknemersvertegenwoordiging. Uiteindelijk is er altijd een oplossing mogelijk, vanuit empathie en zonder afkeer ... denk ik dan.

Predictability is everything?

I have been following amused, and sometimes amazed, the reactions and comments on last week’s traffic problems.
A sudden snowfall during rush hours made Belgian traffic come to a stand-still. Record traffic jams was the result. Was it predictable? Was the information available? Why was the information not used properly? Who should be blamed for this? (why do we want to blame somebody by the way …?)

In today’s life, “surprises” and unexpected events are a sign of weakness. Especially in the business reality, predictability is a necessity. Companies that come with “unexpected” results or last minute pre-announcements of their earnings, are labeled as “unprofessional”. Those companies and their managers are “punished” by the marketplace and the business press (think about what happened to Belgian companies like Option, Omega Pharma, Agfa, Barco …in a recent past).

Being able to predict, to forecast or foresee the future (but also to communicate on the recent past) is considered for granted. A company should see clearly and communicate transparently (at least for stock traded businesses) where it stands and where its results are heading to. Easy to say, but still quite some businesses lack the ability to create insight in the enterprise performance. So what is it that makes this so difficult?
Clarity is not something which comes out of a system, at the push of a bottom. It is the result of a comprehensive view on how the business in running, which business processes have been executed and what operations are taking place today and in the future. The accounting/controlling part of an ERP system might get you a long way in this. It is a good basis and platform for enterprise operations. But without a solid planning, business intelligence and analytics system, the senior management of the organization will lack the necessary information and insight on the performance of the organization. Just think about the banking sector at the start of the financial crisis. Lack of insight and clarity makes predictability impossible.
A good “stomac” feeling alone is not enough for a organization (certainly of a certain size) to know how things are going. For sure this explains why analytics and intelligence are still high on the list of priorities for 2010. And maybe the fact that independent research has shown that worldclass companies have above average analytical capabilities helps here.

It’s for sure, we can still improve insight and transparency in daily life (business and other) and try to reduce “surprises”. But let’s not forget that more information and intelligence does not mean that we will never be confronted with un-predictability. To illustrate, I refer back to last week; record traffic jam on Belgian highways due to snowfall during rush hour. We might get much better in collecting information (eg. Think about weather forecasting today compared with 10 years ago), we might be better in communicating (think about the multitude of communication channels about the weather), and even get more and faster information, … still what we do with it all, and how we act on the information will equally be important. Predictability can reduce surprises, but will not change the “news” or the information (we will still have sudden snow falls and likely difficult roads to drive on).
Goldratt’s statement “necessary but not sufficient” get’s here another application …