Ik heb deze week de commentaren gelezen over de bonus voor de CEO van Belgocontrol. Zonder een oordeel te maken over het feit of de bonus “verdient” is of zelfs “gepast” in de huidige situatie van het bedrijf , vind ik het toch opvallend dat de media uitpakken met veelzeggende adjectieven als “riant”, “fikse”, of zelfs “buitensporige” bonus. Van “Het laatste Nieuws” verbaast mij dit niet, maar van zogenoemde kwaliteitsbladen en –kranten kan je iets anders verwachten. In de politiek termen noemt met dit populisme. Het is vandaag blijkbaar populair om financiële beloningen te verwerpen.
Een CEO die 50.000 euro bonus ontvangt is natuurlijk veel in de ogen van een arbeider (en allicht ook voor de journalist die hierover bericht), … maar ik vermoed dat heel wat collega CEO’s of senior executives de wenkbrauwen fronsen (vraag maar eens aan Carlos Brito). Een bonus of een incentive om een welgerichte doelstelling te realiseren kan stimulerend werken en is niet uitzonderlijk. Het is niet ongewoon in hogere management functies dat “geld echt motiveert”. Bonussen maken deel uit van de verloning van executives.
We moeten af van de “negatieve” bijklank sinds de bankencrisis. Als ze het “juiste” gedrag stimuleren en belonen, dan kan je bezwaarlijk elke verloning aan een topmanager “buitensporig” noemen. Leve de bonus die mensen verloont voor hun bijdrage aan de onderneming.
Tuesday, September 27, 2011
Friday, September 16, 2011
Eigenbelang in politiek en business
Als Bart de Wever zegt dat het voor NV-A niet slecht uitkomt als de onderhandelingen mislukken, dan is dat een nuchtere en realitische kijk op de politieke situatie. Maar het is evenzeer een ernstige blijk van “eigenbeland” in plaats van “algemeen belang”. Belgie heeft er NU belang bij dat er beslissingen komen voor sociaal-economische vraagstukken, en dat er bij voorkeur ook een oplossing komt voor een staatshervorming en financieringswet. De Wever anderzijds ziet zijn toekomst het best verzekerd door een aanslepend crisis, halfslachtige maatregelen, en blijvend uitvergroten van problemen. Alles wat slecht is voor het land en de politiek in het algemeen is goed voor De Wever, … die nochtans ook een landgenoor is en dus evenzeer als iedereen geraakt wordt door de impasse.
Jammer genoeg stel ik vast dat de politieke situatie op dit vlak vergelijkbaar met de “corporate world”. Individuen (of in afdelingen, units, …) spinnen persoonlijk garen bij problemen. Het uitblijven van beslissingen, het sub-optimaal functioneren van de ene is goed voor anderen, en zorgt er voor dat dit wordt gestimuleerd. Persoonlijke KPI’s and doelstellingen (die in bepaalde gevallen de organisatie duidelijk schade berokkenen) gaan voor. Als ik voordeel haal uit problemen elders, of met mijn acties mezelf dien maar het grotere geheel schade toebreng (dikwijls op langere termijn) … het eigenbelang overheerst.
Het zal wel mijn naïeviteit zijn zeker dat ik veronderstel dat het algemeen belang primeert.
Jammer genoeg stel ik vast dat de politieke situatie op dit vlak vergelijkbaar met de “corporate world”. Individuen (of in afdelingen, units, …) spinnen persoonlijk garen bij problemen. Het uitblijven van beslissingen, het sub-optimaal functioneren van de ene is goed voor anderen, en zorgt er voor dat dit wordt gestimuleerd. Persoonlijke KPI’s and doelstellingen (die in bepaalde gevallen de organisatie duidelijk schade berokkenen) gaan voor. Als ik voordeel haal uit problemen elders, of met mijn acties mezelf dien maar het grotere geheel schade toebreng (dikwijls op langere termijn) … het eigenbelang overheerst.
Het zal wel mijn naïeviteit zijn zeker dat ik veronderstel dat het algemeen belang primeert.
Monday, February 14, 2011
Le nouveau CIO est arrivé
Ik wou u dit niet onthouden (verschenen op DataNews op 5/1/2011) en mijn reactie hierop ...
De druk op de CIO (Chief Information Officer of ook gekend als: ICT Manager) neet alsmaar toe. De CIO als “endangered species”? Als ik er Wikipedia op nasla dan lees ik dat één van de belangrijke oorzaken van “bedreigde soort” de “verandering in de omgevingsfactoren” is. De lat wordt alsmaar hoger gelegd, de verwachtingen nemen toe. Daar waar de CIO vroeger de baas van de informatici was wordt er vandaag veel meer van hem verwacht. Laat mij enkele verwachtingen opsommen:
a) De CIO als spilfiguur in het aligneren met de business. De ICT strategie moet afgestemd zijn op de business. Business en ICT Alignment, Business Fusion. Niemand die hier niet mee akkoord zal gaan. Het probleem waar we vanuit ICT mee geconfronteerd worden is dat zeer vaak de verschillende business units onderling zelf niet met elkaar zijn gealigneerd. Een oud spreekwoord zegt: ”Men kan geen twee heren dienen”. Een uitdaging voor de CIO om toch tot alignering te komen zowel horizontaal als vertikaal.
b) De CIO als interne marketeer van zijn ICT departement naar de rest van de organisatie. Focus leggen op wat er goed gebeurt en dit zichtbaar maken ttz niet alleen “mail to all” met de problemen die er zijn of waren. Een continu aandachtspunt.
c) De CIO als eindverantwoordelijke voor het welslagen van alle ICT projecten. “Er zijn geen ICT projecten mijnheer, er zijn alleen business projecten”. Juist. En dit heeft als consequentie dat er gedurende het hele project zowel mensen van ICT als van business mee verantwoordelijk zijn voor het welslagen. Een hele opdracht om dit gedaan te krijgen.
d) De CIO als eindverantwoordelijke voor het optimaal beheren van alle ICT infrastructuur. De complexiteit van de omgevingen maakt het tot een hele uitdaging om dit onder controle te krijgen en te optimaliseren. Echte expertise is schaars en roeien met de riemen die je hebt is geen optie op langere termijn.
e) De CIO als eindverantwoordelijke voor continu verbeteren van de eigen ICT processen en manieren van werken. We moeten anders gaan werken, de oude werkwijzen voldoen immers niet meer. Continue verbetering: geen droom meer maar noodzaak.
f) De CIO als leider en people manager en interne change manager. De grootste uitdaging voor de komende jaren op het vlak van personeel zal zijn: goede mensen behouden. Ondermeer door hun te laten evolueren binnen de nieuwe contexten. Hoe motiveer ik mensen tot verandering? Welke verandering voer ik wanneer in?
g) De CIO als visionair. Van de CIO wordt verwacht dat hij ons een visie geeft van hoe de nieuwe mogelijkheden die zich aandienen kunnen worden gebruikt.
h) De CIO die verondersteld wordt inzicht te hebben in alle, zoniet de meeste, facetten van ICT. Dit punt wordt naar mijn mening de laatste tijd iets onderbelicht in de literatuur. Men moet zien dat men het kind niet met het badwater weggooit.
i) De CIO die verondersteld wordt inzicht te hebben in alle, zoniet de meeste, facetten van de business. Zeer belangrijk om mee de prioriteiten te bepalen maar evenzeer als voorbeeldfunctie naar zijn team.
j) De CIO die wordt afgewogen op zijn rechtstreekse bijdrage tot de groei in omzet. De nieuwe hype die er staat aan te komen. Probeer deze maar voor te zijn.
En ik zal er meer dan waarschijnlijk nog een aantal vergeten zijn. Ik denk dus dat ik met recht en rede de CIO mag uitroepen tot functie van het jaar 2011. 2010 was een scharnierjaar voor de CIO. 2011 wordt het jaar van de grote verandering. Ik wens alle CIO’s en zijn collegae COO’s, CFO’s, CEO’s een boeiend, collegiaal en succesvol 2011.
Guido Van Humbeeck, senior partner AE
>>>>>>>>>>>>>> mijn reactie
Wat Guido hier (volkomen terecht trouwens) oplijst als wat er zoals allemaal wordt verwacht van de huidige CIO roept 2 soorten reacties op. • Een positieve in de zin van “yes, dit is het soort job/functie waar iedereen met een ambitieuze kijk op ICT vol verwachtingen eigenlijk naar uitkijkt”. Dit verheft de nieuwe CIO tot een echte CEO van zijn eigen IT organisatie. Een CEO die zijn ICT shop als een business kan/moet gaan runnen (met veel oog voor efficientie), zich op een pro-actieve, “commerciele” manier en met de nodige business affiniteit bekommert om zijn (in dit geval interne) klanten, die innovatief naar de toekomst kijkt, keuzes maakt qua investeringen en zijn troepen optimaal inzet (met alle talent management en leadership dimensies erbij). Het aantal CIO’s die het uiteindelijk tot CEO van hun bedrijf schoppen zijn zeldzaam, … maar misschien ligt hier wel het “groeipad” en de unieke speelveld. Meer dan voor de CFO, COO, of ander supporterende C-rollen in de business environment heeft de CIO toegang tot en opportuniteiten in alle dimensies van “bedrijfsvoering”. Waar wachten we op … • Maar ook een negatieve reactie. Eentje die mij doet denken aan een televisieprogramma dat ik onlangs zag over “relatiebureaus”. Het grote probleem voor heel wat koppelbureaus is dat mensen (voornamelijk mannen by the way) op zoek zijn naar de “ideale” partner; de lijst van criteria, voorwaarden en (minimum) voorwaarden is zo strikt dat er uitendelijk geen kandidaten meer zijn. Een bedrijf die zijn ICT jaren stiefmoederlijk heeft behandeld en nu plots verwacht dat de CIO anno 2011 alle mogelijke kwaliteiten en kwalificaties bezit is al seen 50 jarige, slecht verzorgde, en met overgewicht kampende man (niets persoonlijk natuurlijk) die via een dating side op zoek is naar een twintig jarige partner, blond, lange benen, ideale maten … De kans op success is niet echt verzekerd. Maar, mede omdat we het begin van het jaar zijn met heel wat positieve voornemens, ben ik toch vooral blij met de verwachtingen van de “nouveau CIO” (of is het toch niet zo nieuw zoals Werner hier ook stelt). Happy New Year aan de CIO’s van 2011 en de toekomst.
De druk op de CIO (Chief Information Officer of ook gekend als: ICT Manager) neet alsmaar toe. De CIO als “endangered species”? Als ik er Wikipedia op nasla dan lees ik dat één van de belangrijke oorzaken van “bedreigde soort” de “verandering in de omgevingsfactoren” is. De lat wordt alsmaar hoger gelegd, de verwachtingen nemen toe. Daar waar de CIO vroeger de baas van de informatici was wordt er vandaag veel meer van hem verwacht. Laat mij enkele verwachtingen opsommen:
a) De CIO als spilfiguur in het aligneren met de business. De ICT strategie moet afgestemd zijn op de business. Business en ICT Alignment, Business Fusion. Niemand die hier niet mee akkoord zal gaan. Het probleem waar we vanuit ICT mee geconfronteerd worden is dat zeer vaak de verschillende business units onderling zelf niet met elkaar zijn gealigneerd. Een oud spreekwoord zegt: ”Men kan geen twee heren dienen”. Een uitdaging voor de CIO om toch tot alignering te komen zowel horizontaal als vertikaal.
b) De CIO als interne marketeer van zijn ICT departement naar de rest van de organisatie. Focus leggen op wat er goed gebeurt en dit zichtbaar maken ttz niet alleen “mail to all” met de problemen die er zijn of waren. Een continu aandachtspunt.
c) De CIO als eindverantwoordelijke voor het welslagen van alle ICT projecten. “Er zijn geen ICT projecten mijnheer, er zijn alleen business projecten”. Juist. En dit heeft als consequentie dat er gedurende het hele project zowel mensen van ICT als van business mee verantwoordelijk zijn voor het welslagen. Een hele opdracht om dit gedaan te krijgen.
d) De CIO als eindverantwoordelijke voor het optimaal beheren van alle ICT infrastructuur. De complexiteit van de omgevingen maakt het tot een hele uitdaging om dit onder controle te krijgen en te optimaliseren. Echte expertise is schaars en roeien met de riemen die je hebt is geen optie op langere termijn.
e) De CIO als eindverantwoordelijke voor continu verbeteren van de eigen ICT processen en manieren van werken. We moeten anders gaan werken, de oude werkwijzen voldoen immers niet meer. Continue verbetering: geen droom meer maar noodzaak.
f) De CIO als leider en people manager en interne change manager. De grootste uitdaging voor de komende jaren op het vlak van personeel zal zijn: goede mensen behouden. Ondermeer door hun te laten evolueren binnen de nieuwe contexten. Hoe motiveer ik mensen tot verandering? Welke verandering voer ik wanneer in?
g) De CIO als visionair. Van de CIO wordt verwacht dat hij ons een visie geeft van hoe de nieuwe mogelijkheden die zich aandienen kunnen worden gebruikt.
h) De CIO die verondersteld wordt inzicht te hebben in alle, zoniet de meeste, facetten van ICT. Dit punt wordt naar mijn mening de laatste tijd iets onderbelicht in de literatuur. Men moet zien dat men het kind niet met het badwater weggooit.
i) De CIO die verondersteld wordt inzicht te hebben in alle, zoniet de meeste, facetten van de business. Zeer belangrijk om mee de prioriteiten te bepalen maar evenzeer als voorbeeldfunctie naar zijn team.
j) De CIO die wordt afgewogen op zijn rechtstreekse bijdrage tot de groei in omzet. De nieuwe hype die er staat aan te komen. Probeer deze maar voor te zijn.
En ik zal er meer dan waarschijnlijk nog een aantal vergeten zijn. Ik denk dus dat ik met recht en rede de CIO mag uitroepen tot functie van het jaar 2011. 2010 was een scharnierjaar voor de CIO. 2011 wordt het jaar van de grote verandering. Ik wens alle CIO’s en zijn collegae COO’s, CFO’s, CEO’s een boeiend, collegiaal en succesvol 2011.
Guido Van Humbeeck, senior partner AE
>>>>>>>>>>>>>> mijn reactie
Wat Guido hier (volkomen terecht trouwens) oplijst als wat er zoals allemaal wordt verwacht van de huidige CIO roept 2 soorten reacties op. • Een positieve in de zin van “yes, dit is het soort job/functie waar iedereen met een ambitieuze kijk op ICT vol verwachtingen eigenlijk naar uitkijkt”. Dit verheft de nieuwe CIO tot een echte CEO van zijn eigen IT organisatie. Een CEO die zijn ICT shop als een business kan/moet gaan runnen (met veel oog voor efficientie), zich op een pro-actieve, “commerciele” manier en met de nodige business affiniteit bekommert om zijn (in dit geval interne) klanten, die innovatief naar de toekomst kijkt, keuzes maakt qua investeringen en zijn troepen optimaal inzet (met alle talent management en leadership dimensies erbij). Het aantal CIO’s die het uiteindelijk tot CEO van hun bedrijf schoppen zijn zeldzaam, … maar misschien ligt hier wel het “groeipad” en de unieke speelveld. Meer dan voor de CFO, COO, of ander supporterende C-rollen in de business environment heeft de CIO toegang tot en opportuniteiten in alle dimensies van “bedrijfsvoering”. Waar wachten we op … • Maar ook een negatieve reactie. Eentje die mij doet denken aan een televisieprogramma dat ik onlangs zag over “relatiebureaus”. Het grote probleem voor heel wat koppelbureaus is dat mensen (voornamelijk mannen by the way) op zoek zijn naar de “ideale” partner; de lijst van criteria, voorwaarden en (minimum) voorwaarden is zo strikt dat er uitendelijk geen kandidaten meer zijn. Een bedrijf die zijn ICT jaren stiefmoederlijk heeft behandeld en nu plots verwacht dat de CIO anno 2011 alle mogelijke kwaliteiten en kwalificaties bezit is al seen 50 jarige, slecht verzorgde, en met overgewicht kampende man (niets persoonlijk natuurlijk) die via een dating side op zoek is naar een twintig jarige partner, blond, lange benen, ideale maten … De kans op success is niet echt verzekerd. Maar, mede omdat we het begin van het jaar zijn met heel wat positieve voornemens, ben ik toch vooral blij met de verwachtingen van de “nouveau CIO” (of is het toch niet zo nieuw zoals Werner hier ook stelt). Happy New Year aan de CIO’s van 2011 en de toekomst.
Subscribe to:
Posts (Atom)
