Wat is "buitensporig"

Ik heb deze week de commentaren gelezen over de bonus voor de CEO van Belgocontrol. Zonder een oordeel te maken over het feit of de bonus “verdient” is of zelfs “gepast” in de huidige situatie van het bedrijf , vind ik het toch opvallend dat de media uitpakken met veelzeggende adjectieven als “riant”, “fikse”, of zelfs “buitensporige” bonus. Van “Het laatste Nieuws” verbaast mij dit niet, maar van zogenoemde kwaliteitsbladen en –kranten kan je iets anders verwachten. In de politiek termen noemt met dit populisme. Het is vandaag blijkbaar populair om financiële beloningen te verwerpen.

Een CEO die 50.000 euro bonus ontvangt is natuurlijk veel in de ogen van een arbeider (en allicht ook voor de journalist die hierover bericht), … maar ik vermoed dat heel wat collega CEO’s of senior executives de wenkbrauwen fronsen (vraag maar eens aan Carlos Brito). Een bonus of een incentive om een welgerichte doelstelling te realiseren kan stimulerend werken en is niet uitzonderlijk. Het is niet ongewoon in hogere management functies dat “geld echt motiveert”. Bonussen maken deel uit van de verloning van executives.

We moeten af van de “negatieve” bijklank sinds de bankencrisis. Als ze het “juiste” gedrag stimuleren en belonen, dan kan je bezwaarlijk elke verloning aan een topmanager “buitensporig” noemen. Leve de bonus die mensen verloont voor hun bijdrage aan de onderneming.

Eigenbelang in politiek en business

Als Bart de Wever zegt dat het voor NV-A niet slecht uitkomt als de onderhandelingen mislukken, dan is dat een nuchtere en realitische kijk op de politieke situatie. Maar het is evenzeer een ernstige blijk van “eigenbeland” in plaats van “algemeen belang”. Belgie heeft er NU belang bij dat er beslissingen komen voor sociaal-economische vraagstukken, en dat er bij voorkeur ook een oplossing komt voor een staatshervorming en financieringswet. De Wever anderzijds ziet zijn toekomst het best verzekerd door een aanslepend crisis, halfslachtige maatregelen, en blijvend uitvergroten van problemen. Alles wat slecht is voor het land en de politiek in het algemeen is goed voor De Wever, … die nochtans ook een landgenoor is en dus evenzeer als iedereen geraakt wordt door de impasse.

Jammer genoeg stel ik vast dat de politieke situatie op dit vlak vergelijkbaar met de “corporate world”. Individuen (of in afdelingen, units, …) spinnen persoonlijk garen bij problemen. Het uitblijven van beslissingen, het sub-optimaal functioneren van de ene is goed voor anderen, en zorgt er voor dat dit wordt gestimuleerd. Persoonlijke KPI’s and doelstellingen (die in bepaalde gevallen de organisatie duidelijk schade berokkenen) gaan voor. Als ik voordeel haal uit problemen elders, of met mijn acties mezelf dien maar het grotere geheel schade toebreng (dikwijls op langere termijn) … het eigenbelang overheerst.

Het zal wel mijn naïeviteit zijn zeker dat ik veronderstel dat het algemeen belang primeert.